De cand nu ne-am mai uitat de jos in sus la pomi si la nori, sa ne dam seama cat suntem de mici? Mici, nu incapabili. Capabili, dar prea mandri. Ne uitam la furnici de sus in jos, cum se uita stelele la noi si rad in hohote atunci cand ne credem prea mari. Macar sa facem fapte pe atat de mari pe cat ne si credem. Si daca nu… sa stam in liniste si fara indrazneala de a judeca, admirandu-i pe cei care fac cu adevarat ceva… fara sa se laude.



Comments
Loading…